De verpleegkundige

Ze is gespecialiseerd verpleegkundige oncologie en hematologie in het ziekenhuis. Daarnaast zet Désirée Lund (59) zich in voor De Veluwse Wens Ambulance. Het geeft haar voldoening om iemand in de laatste levensfase gelukkig te zien. “Wat we doen is klein, maar betekent zó veel!”

Wat doe je binnen De Veluwse Wens Ambulance?
Ik ben chauffeur, verpleegkundige en sinds kort betrokken bij het promoteam. Als verpleegkundige moet je de situatie goed kunnen inschatten, zodat mensen op hun gemak zijn. Ik probeer het ijs te breken door binnen te komen met een smile. Afhankelijk van de situatie houd ik me verder zoveel mogelijk op de achtergrond. Waarom zet jij je in? Ik zorg graag en het is geweldig om dierbare herinneringen mogelijk te maken. Als de wensvrager geniet, geeft mij dat een goed gevoel. De wensritten houden me ook een spiegel voor: Hoe sta ik in het leven? Wat kan ik doen? Iedere rit brengt een stukje bewustwording met zich mee, dit helpt me om wat vaker te relativeren. Hakt het er in, zo’n wensrit? Ik denk er vaak nog wel even over na. Afgelopen zondag, bijvoorbeeld, waren we op stap geweest met een zieke vrouw. Thuis legden we haar weer terug op bed waar ze haar dagen slijt. Dit besef kwam wel even binnen. Wat betekent zo’n wensdag dan wel niet voor haar… Iedere wensrit is bijzonder en intens. Na afloop praat ik erover met de chauffeur en ter verwerking schrijf ik de belevenissen in een boekje. Dit doe ik om de herinneringen vast te houden, zo blijven alle wensritten me bij. Regelmatig blader ik er doorheen. Daarnaast maak ik ook graag tijd voor andere dingen; ik sta achter de bar in de voetbalkantine, ga graag naar de sauna of uiteten met vrienden. Dit zorgt voor een goede balans.

Welke wensdag zul je nooit vergeten?
Ik moet direct denken aan een man die nog één keer een carnavalsmis wilde meemaken. De kerk was versierd en de sfeer uitbundig; mensen vierden feest en waren verkleed – ook de wensvrager en zijn gezin. Speciaal voor deze gelegenheid droegen de chauffeur en ik een felgekleurde boa. Bij binnenkomst vormde de band waarin de man speelde een erehaag, hij was zichtbaar geëmotioneerd. De stoel waar hij op had moeten zitten, werd leeg gelaten door de band en ze speelden het lied dat hij eigenlijk had moeten spelen. Het contrast op deze dag raakte me; het vieren van het leven versus afscheid nemen. Een week later stierf de man, ik ben blij dat zijn wens nog in vervulling was gegaan. Wat is de impact van een wensdag? Een wensdag heeft enorme impact op de zieke en de nabestaanden. Het is een van de laatste herinneringen die ze samen maken. Ik zie het als een voorecht dat ik hierbij mag helpen. ‘Het maakt niet uit welk spoor je gaat, maar welk spoor je achterlaat’, dat is mijn motto. Met dít in mijn achterhoofd, blijf ik me inzetten voor de medemens.

‘HET CONTRAST RAAKTE ME; HET VIEREN VAN HET LEVEN VERSUS AFSCHEID NEMEN

Waarom ben je betrokken bij De Veluwse Wens Ambulance?
Het zit in mijn bloed; ik wil iets doen voor de zwakkere mens. De mensen voor wie we ons inzetten hebben menselijkerwijs niet lang meer te leven. Ik ben gezond en zet alles op alles om ze een leuke dag te bezorgen.

Ken je die momenten zelf ook?
Ik kan alles goed een plekje geven en heb nooit slapeloze nachten, maar ik ben wel gewoon mens. In dit werk kom je altijd tot een emotioneel punt. Mensen zien of beleven iets voor de allerlaatste keer, dit raakt je hoe dan ook. Onderling praten we hierover. Vaak zie je grote kerels dan kleine mensjes worden. Dit mag er ook zijn, we hoeven ons hier niet voor te schamen.