De wenscoördinator

In elke nieuwsbrief zetten we een vrijwilliger achter de schermen in de spotlights. Wie zijn ze? En wat doen ze? Wenscoördinator Gerrieke van de Groep (26) uit Bunschoten-Spakenburg bijt het spits af.

Wat doe je als wenscoördinator?
Alle wensvragen komen binnen bij de wenscoördinatoren, telefonisch of via de website. Wij beoordelen of we de wens in gang kunnen zetten en werken veel samen. Binnen 24 uur nemen we contact op met de wensaanvrager, we proberen dan een inschatting te maken. Hoe is de situatie? En de mobiliteit? Vervolgens gaan we alles regelen: de ambulance, de vrijwilligers, datum, locatie, etc.

Wat voor wensvragen ontvang je zoal?
Dat varieert nogal. Soms willen mensen nog één keer naar een concert of bruiloft of naar huis om afscheid te nemen. Er was ook een keer een vrouw die nog wilde trouwen voordat ze stierf.

Welke wensvraag blijft je altijd bij?
Er zijn veel wensvragen die ik niet snel meer vergeet. Zoals die van een driejarig jongetje. Ik was van plan lekker van de zon te genieten, toen ik een wensvraag binnenkreeg van ouders. Hun zoontje had een stofwisselingsziekte en zou niet lang meer te leven hebben. Die middag wilden ze graag nog één keer met hem zwemmen. Hier hoefde ik niet lang over na te denken, ik wilde dit mogelijk maken voor deze ouders en hun zoontje. Zonnen kon ook wel op een ander moment. Meestal heb ik geen mogelijkheid om mee te gaan, deze keer wel. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe deze middag was. Je moet het ervaren om het te kunnen voelen.

‘De vreugde op het gezicht van zo’n jochie is onbetaalbaar’

Is dit werk niet ontzettend zwaar?
Ik zit nog redelijk op afstand, voor de vrijwilligers die meegaan op de ritten is het veel heftiger. Als zij behoefte hebben om te praten over de wensrit, dan doen we dat. Ik vind het altijd fijn om na een wensvraag te horen hoe het is gegaan.

Soms hoor ik na een wensvraag dat iemand is overleden, dat vind ik weleens pijnlijk. Maar het voelt vooral goed dat ik nog iets voor iemand kon betekenen en kon bijdragen aan een dierbare herinnering.

Waarom doe je dit eigenlijk?
Ik kan echt iets betekenen voor mensen bij wie het kaarsje bijna is gedoofd, door hun laatste wens te laten vervullen. Zodat ze in hun moeilijke situatie weer heel even mogen sprankelen. Het is mijn doel om zoveel mogelijk laatste wensen in vervulling te laten gaan. Als ik terugdenk aan dat driejarige jongetje… De vreugde op het gezicht van zo’n jochie is onbetaalbaar.